Marina Simunovic
De afgelopen jaren zag ik keer op keer hetzelfde gebeuren: sterke veranderplannen die vastlopen op de werkvloer. In dit artikel deel ik waarom dat gebeurt en hoe (verander)communicatie het verschil maakt tussen weten en daadwerkelijk doen.
Wat ik zag gebeuren op de werkvloer
Vijf jaar lang werkte ik als Service Designer. Mijn doel was helder: bedrijfsprocessen en diensten inzichtelijk en mensgericht maken. Maar in die tijd viel mij steeds vaker iets op: de meest uitgekiende processen faalden in de praktijk. Niet omdat die processen niet klopten, maar omdat mensen de verandering niet begrepen of er niet naar konden handelen. De afgelopen vijf jaar bij Groupmapping heb ik mij gespecialiseerd in (verander)communicatie, omdat ik zie dat dit de onmisbare brug slaat tussen abstracte strategie en de dagelijkse beleving van mensen.
Wanneer organisaties transformeren, of het nu gaat om een nieuwe strategie of allerlei veranderprojecten, zie ik dat de focus vaak ligt op rapportagelijnen, nieuwe werkwijzen en strakke KPI’s. De menselijke kant wordt daarbij als vanzelfsprekend beschouwd. Maar precies daar zit de crux: een organisatie verandert pas als de mensen veranderen.
Informeren versus activeren en mobiliseren
In de praktijk worden interne communicatie en verandercommunicatie vaak op één hoop gegooid, als er naast externe communicatie al aandacht voor is. Toch is het onderscheid essentieel. Interne communicatie is vooral gericht op informeren. Maar een transformatie vraagt om aandacht voor dynamiek, gericht op activatie en mobilisatie. Het gaat erom dat je mensen aanzet op de inhoud en het waarom. Om ze vervolgens daadwerkelijk in beweging te krijgen bij de realisatie. Interne communicatie zorgt dat men het weet, deze aanpak zorgt dat men het voelt en doet.
Hoe pak je dit aan?
- Vraag je af wat jouw mensen beweegt. Wat betekent de verandering voor het dagelijks werk en de routines?
- Wat moet de specifieke periode van communicatie losmaken? Wil je begrip creëren, onzekerheid wegnemen of eigenaarschap vergroten? Pas daarna kies je de vorm die daarbij helpt. De vorm volgt de bedoeling.
- Eén communicatiemiddel volstaat niet. Verandering vraagt om een ritme van herhaling, luisteren en ruimte voor verschillende perspectieven. Het is geen kwestie van uitleggen, maar van betekenis geven en samenwerken.
De kloof dichten
Zonder deze gerichte aanpak ontstaat er een kloof tussen de papieren werkelijkheid en de werkvloer. Medewerkers snappen het ‘wat’, maar missen de vertaling naar hun eigen werk. Dat leidt tot onzekerheid en weerstand. Een goed uitgedacht activatie- en mobilisatietraject, met de daarbij behorende (verander)communicatie, dicht die kloof. Het maakt verandering concreet, begrijpelijk en, het allerbelangrijkste, gedragen.
Verder in gesprek
Veranderen vraagt meer dan een goed plan. Het vraagt aandacht, timing en betekenis. Herken je de stagnatie die ik hierboven beschrijf en wil je daar samen een volgende stap in zetten? Neem contact met me op, ik help je graag verder.
Scherper, sneller, slimmer: dat wil ik ook!
Neem contact met ons op om samen de mogelijkheden te verkennen.