Call us Email us

Mental Agility

Hoe blijf je mentaal flexibel in deze tijden?

Tommes Snels heeft enkele van onze ervaringen verzameld

 

Zes weken zitten we “er al in”. In een drastisch – voor sommigen dramatisch – veranderde wereld. Er is inmiddels veel aandacht voor de mentale gezondheid, die bij veel mensen een knauw lijkt te krijgen. Het is ook nogal wat 

Wie het weet mag het zeggen: Hoe blijf je mentaal flexibel in deze uitdagende tijd? Denk alleen al aan hoe lastig prioriteiten stellen is, of de zoektocht naar het toevoegen van waarde in je professionele bestaan. En dat tussen het verlenen van zorg, opvoeden van je kinderen en bijstaan van je geliefden door…

 

Mental Agility

Heel veel aandacht voor de mens, veel voor werk

 

Al voor de eerste maatregelen genomen werden, ben ik me gaan afvragen wat de impact op ons bij GroupMapping zou zijn. Niet persé op het werk - we wisten dat ons dit hard zou gaan raken – aangezien we gefocust zijn op het effectief laten samenwerken van mensen door die samenwerking te ontwerpen - Maar juist op ons, als team en als mensen. Hoe ga je om met een team dat, zowel mentaal als fysiek dicht op elkaar zit en daardoor gave dingen doet met klanten, dat dat dus niet meer kan. Hoe richt je die energie? Enfin, je snapt vast onze bezorgdheid hierover.

 

In een vroeg stadium zijn we onszelf op een andere manier gaan organiseren rondom het werk. Om de dag met het hele team bij elkaar. Heel veel aandacht voor de mens, veel aandacht voor het werk – doordat de transitie naar “full digital” jaren geleden al was ingezet, konden we die nu afmaken en op volle snelheid door. 

 

Terug naar een model dat we samen met een klant ontwikkeld hebben

 

En met resultaat: Het ene na het andere briljante idee kwam los, en de energie schoot uit de Zoom, Hangout en Teams meetings. Maar we wisten dat dit maar tijdelijk zou zijn. Want je kan geen marathon sprinten. We grepen terug naar een model dat we enige tijd geleden met een van onze klanten hebben ontwikkeld, rondom veranderkracht in leiderschap. 

Een model dat richting en houvast geeft in tijden van verandering, aan lichtvoetigheid. 

Een model dat verbinding, compassie, veerkracht, reflectie en nieuwsgierigheid samenbrengt.

 

Verbinding – op afstand

 

Een ding staat vast: we moeten koste wat kost de verbinding met elkaar zoeken. En die vast houden. Elkaar de ruimte bieden om gedachten en gevoelens te uiten, zonder dat daar een oordeel over wordt geveld. 

En op zoek naar versterking van datgene dat ons op werkvlak bindt – samenwerking ontwerpen voor complexe uitdagingen van onze klanten. Want juist daar letten we goed op elkaar.  Om te kijken of het allemaal past, of het werkt, of we het samen goed doen. 


 

Empathische vermogens getest 

 

Verbinding door digitale visuele communicatie, kleine attenties naar elkaar, een 1.5meter wandeling zo nu en dan. We moeten nu extra moeite doen om echt dicht bij elkaar te blijven – er zit meestal een paar centimeter hardware tussen, en ontelbare meters wifi en glasvezel. 

 

Kleine nuances moeten we daarom voor elkaar uitvergroten en irritaties worden uitvergroot– hoe we ons voelen, wat het allemaal met ons doet, of we het werk goed aan kunnen en hoe het allemaal past in die vreemde, tijdelijk nieuwe werkelijkheid. Onze empathische vermogens worden hierbij goed getest en ons geduld op de proef gesteld.

 

Afstand vereist veerkracht

 

We voelen ook continu de oprekking en druk – van tijd, van werk, van onze denkcapaciteit, van onze fysieke gesteldheid. Overal ligt het op de loer en het stapelt zich op, want hoe makkelijk is het om alles achter elkaar te plannen? 

Gisteren gaf een van onze partners het heel duidelijk weer: We verliezen de tijd om “dingen” te laten bezinken, te laten indalen. Het onderbewuste haar werk te laten doen. 

Daarom plannen we extra tijd in om elkaar te vertellen wat we allemaal aan het doen zijn, wat de kleine en grote successen zijn, van welke fouten we hebben geleerd.

Waar we heel blij van worden, waar we focus op leggen, waar we energie van krijgen – om de veerkracht terug te brengen en te versterken. Voor ons als team en alle individuen daarin.

 

Reflectie maakt zichtbaar – juist nu 

 

We zoeken ook heel hard naar tijd om te reflecteren, om stil te staan bij wat er gebeurt en wat het met ons doet. Onze eigen reacties en bias moet daarbij naar boven komen; welk gedrag roept dit op, en wat doet dat met anderen? En hoe kunnen we daar – als dat nodig is – invloed op uitoefenen, ervan leren, en anderen daar ook bij helpen? 

 

Juist nu, omdat alles onder een “zoomlens” (letterlijk) ligt, is alles zo uitvergroot en duidelijk dat je er ook echt wat mee kunt. We hebben afgesproken dat we met die reflecties en wat ze ons brengen experimenteren, dus kun je ook nog uit de bocht vliegen zonder directe schadelijke gevolgen. Zo leren we exponentieel. 

 

Nieuwsgierigheid als wapen om het onbekende te omarmen

 

En als laatste – of eerste, het is maar hoe je het bekijkt: nieuwsgierigheid, sowieso al een vreselijk belangrijke eigenschap en helemaal nu! Wat we hebben ervaren is dat open staan voor alles wat er gebeurt, het onbekende omarmen en daarin op zoek gaan naar wat je kunt leren (samen en alleen) essentieel is om de energie te laten blijven stromen. We prikkelen elkaar, spreken over kleine en grote inzichten en zoeken manieren om die concreet te maken en vast te pakken. En snel concepten, ideeën en “dingen” te testen met onze klanten en partners.
 

Dus naast samen burpees doen, survival pakketten sturen, een kleur van de dag afspreken voor de kleding, virtuele en echte wandelingen met 1.5m afstand, vrimibo’s, onze geteste 1.5m sessies met klanten, hebben wij veel baat bij een goed doordachte aanpak. Gebaseerd op lichtvoetigheid en persoonlijk leiderschap, dat we nu echt nodig hebben.

 

Subscribe to our newsletter

* indicates required